Polska bibliografia na temat AAC

Polska bibliografia na temat AAC
Drukuj

POLSKA BIBLIOGRAFIA AAC:

 

  1. Andrykowska A., Bernacik- Rakocz M., „Pomoce elektroniczne w komunikacji uczniów niemówiących z wieloraką niepełnosprawnością – studium przypadku Mikołaja i Andrzeja” (w) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP, Kraków 2012

 

  1. Brearley G., „Psychoterapia dzieci niepełnosprawnych ruchowo”, WSiP, Warszawa 1999

 

  1. Biuletyn Stowarzyszenia „Mówić bez słów”; subskrybcja na stronie internetowej Stowarzyszenia Mówić bez Słów www.aac.org.pl

 

  1. Błeszyński J., „Alternatywne i wspomagające metody komunikacji”, oficyna IMPULS, Kraków 2006

 

  1. Bogucka J., Grycman M., Kaniecka K., „Porozmawiajmy. Poradnik dla nauczyciela”, Oficyna Wydawnicza Excalibur, Bydgoszcz 2011

 

  1. Bombińska – Domżal A., Bolon B., Guzik., Smyczek A., (red.) „Twoje znaki, moje słowa i zabawa już gotowa!” Projekt edukacyjny dla rodzin dzieci niemówiących, używających AAC. Wyd. Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Kraków 2006

 

  1. Cardinaux V., Caurdinaux H., Löwe A., Przygarnij mnie. Wychowanie dzieci głuchoniewidomych”, PWN, Warszawa 1993

 

  1. Chodkiewicz I., Loebl W.: „Zastosowanie systemu Ch. Blissa w procesie porozumiewania się dziecka z porażeniem mózgowym”. [w:] Opuscula Logopedica in honorem Leonis Kaczmarek, UMCS, Lublin 1993

 

  1. Dońska-Olszko M. , Lechowicz A., „Komputerowe wspomaganie nauczania dzieci z ciężkim uszkodzeniem narządu ruchu” [w:] Mazanek E. (red.) „Dziecko niepełnosprawne ruchowo. Wychowanie i nauczanie”, WSiP, Warszawa 1998

 

  1. Duranowska-Serocka A., „Jak porozumiewać się, kiedy nie można mówić? Poradnik dla opiekunów chorego z afazją”, wyd. Przedsiębiorstwo Glottispol Sp. z o. o., Gdańsk 2010

 

  1. Grycman M, „Specjalny czas” jako metoda terapeutyczna. Scholasticus Miesięcznik Popularnonaukowy 3/4 , Wyd. Popularnonaukowe Linea, Wrocław- Lublin 1992

 

  1. Grycman M., Kaniecka K., „O wczesną stymulację umiejętności komunikacyjnych dzieci niepełnosprawnych” (w) Scholasticus Miesięcznik Popularnonaukowy 2 , Wyd. Popularnonaukowe Linea, Wrocław- Lublin 1993

 

  1. Grycman M., Kaniecka K., „Porozmawiajmy”, Oficyna Wydawnicza Excalibur, Bydgoszcz 1999

 

  1. Grycman M., Kaniewska K., Szczawiński P.: „PCS”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa 2001

  2. Grycman M., „Czym są wspomagające sposoby porozumiewania się – AAC”, (w): Integracja, 1, 2002

  3. Grycman M., Smyczek A. [red.], „Wiem czego chcę!” Z praktyki polskich użytkowników i terapeutów AAC”, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Kraków 2004

 

  1. Grycman M., „Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych”, RCRP, Kwidzyn 2009

 

  1. Grycman M., „Program wspomagania kompetencji komunikacyjnej dzieci z ciężkimi zaburzeniami porozumiewania się. Jedzenie”, Kwidzyn 2010

 

  1. Grycman M., „Wspomagania kompetencji komunikacyjnej dzieci z ciężkimi zaburzeniami porozumiewania się. Emocje”, Kwidzyn 2010

 

  1. Grycman M., „Program wspomagania kompetencji komunikacyjnej dzieci z ciężkimi zaburzeniami porozumiewania się. Ciągi czynności , gry i zabawy”, Kwidzyn 2010

 

  1. Hejna E., Niklewska – Piotrowska E., „Wykorzystanie narzędzi: „Sprawdź jak się porozumiewam” oraz „Program wspomagania kompetencji komunikacyjnej dzieci z ciężkimi zaburzeniami porozumiewania się” dr M. Grycman do konstruowania programów terapeutycznych dla dzieci niemówiących w praktyce terapeutycznej psychologa i logopedy” (w) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP. Kraków 2012

 

  1. Jauer- Niwoworska O., Kwasiborska J., „Refleksje na temat AAC z punktu widzenia wykładowcy i praktyka logopedy”. (w) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP. Kraków 2012

 

  1. Kaczmarek B.B., "Makaton – język gestów i symboli", Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”. Biuletyn, nr 2, Kraków 2003

 

  1. Kaczmarek B.B., "Makaton - alternatywny i wzmocniony sposób porozumiewania się". „Rewalidacja”, Czasopismo dla nauczycieli i terapeutów, 1 (13),CPPP, Warszawa 2003

 

  1. Kaczmarek B.B., "Metoda Makaton we wspomaganiu porozumiewania się dzieci z zaburzeniami mowy i języka". [w:] Dykcik W., Twardowski A. (red.), "Wspomaganie rozwoju i rehabilitacja  dzieci z genetycznie uwarunkowanymi zespołami zaburzeń" PTP, Poznań 2004

 

  1. Kaczmarek B.B., "Przełamywanie barier językowych przez osoby z zespołem Downa", Bardziej Kochani, 2, Warszawa 2004

 

  1. Kaczmarek B.B., "Wspomaganie mowy gestem, obrazem, słowem - metodą Makaton”. (w) Pilch A., Przebinda E. (red), "Gestem, obrazem, słowem. Materiały z III konferencji - Wspomagające sposoby porozumiewania się", Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Kraków 2005

 

  1. Kaczmarek B.B., "Teoretyczne i praktyczne podstawy metody Makaton". (w:)  Błeszyński J. (red.), "Alternatywne i wspomagające metody komunikacji", Wyd. Impuls, Kraków 2006

 

 

  1. Kaczmarek B.B., "Choroby uwarunkowane genetycznie a wspomagające i alternatywne sposoby porozumiewania się". (w:) Cytowska B., Winczura B.(red.), "Dziecko chore. Zagadnienia biopsychiczne i pedagogiczne". Wyd. Impuls, Kraków 2007

 

  1. Kaczmarek B.B., (red.), "Wspomaganie rozwoju dzieci z Zespołem Downa - teoria i praktyka", Wyd. Impuls, Kraków 2009

 

  1. Kaczmarek B.B., (red.), "Nie jak, ale dlaczego? O własnym języku dzieci z autyzmem". (w:) Winczura B. (red.), "Autyzm na granicy zrozumienia", Impuls, Kraków 2009

 

  1. Kaczmarek B.B., (red.), "Znaczenie wspomagających i alternatywnych metod komunikacji dla teorii i praktyki rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną". (w:) Żółkowska T., Konopska L. (red.), "W kręgu niepełnosprawności - teoretyczne i praktyczne aspekty poszukiwań w pedagogice specjalnej. US, Wyd. Print Group, Szczecin 2009

 

  1. Kaczmarek B.B., (red.), "Trudna dorosłość osób z zespołem Downa - jak możemy wspomóc?", Wyd. Impuls, Kraków 2010

 

  1. Kaczmarek B.B., "Program porozumiewania się Makaton w edukacji i terapii", Wyd. Impuls, Kraków, 2011

 

  1. Kaniecka K., „Wspieranie rodziców we wczesnym wspomaganiu rozwoju umiejętności komunikacyjnych ich dziecka”, (w:) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP. Kraków 2012

 

  1. Kastory- Bronowska M., Szumbarska D., „Wykorzystanie techniki video w pracy nad wzmacnianiem kompetencji komunikacyjnych dzieci z upośledzeniem umysłowym” (w:) „Psychoterapia dzieci z niepełnosprawnością złożoną- alternatywne i wspomagające metody komunikacji”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa 1999

 

  1. Knill Ch., „Dotyk i komunikacja”, CMPP-P MEN, Warszawa 1992

 

  1. Książek M., „Dziecko głuchoniewidome od urodzenia: Rozwijanie umiejętności komunikowania się. Wykorzystanie metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej”, TPG, Warszawa 2003

 

  1. Loebl W., Szwiec J., Szczawiński P. (red), III Regionalna Konferencja Krajów Europy Środkowej i Wschodniej” Wspomagające sposoby porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Warszawa 2001

 

  1. Lechowicz A., „O metodzie komunikacji symbolami Blissa” (w:) „Wspólna Troska”-kwartalnik, nr 2-3, 6-7 1993

 

  1. Lechowicz A.: „System Blissa w Polsce”. (W:)„Przyjaciel Dziecka”, nr 5, 1989

 

  1. Lechowicz A.: „Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze światem” (W:) „Przyjaciel Dziecka”, Nr 1-3, 1997

 

  1. Lechowicz A.: „Metoda komunikacji symbolicznej Bliss- jej zastosowanie w życiu i w szkole” (W:) Mózgowe porażenie dziecięce-problemy mowy, wyd. DIG, 1997

 

  1. Lechowicz A., „10 lat pracy systemem symboli Blissa i innymi metodami niewerbalnej komunikacji w Polsce”, „Szkoła Specjalna” , nr 2, s. 120-123, 1999

 

  1. Lechowicz A., „Komputerowe wspomaganie procesu komunikacji niewerbalnej dzieci z wieloraka niepełnosprawnością”, WSiP, Warszawa 2005

  2. Loebl W., „Uwagi o możliwościach poszerzania komunikacji interpersonalnej osób z ograniczonym systemem porozumiewania się”, (w:) Loebl W. (red.) „Dylematy pedagogiczne w rewalidacji osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi”, Wyd. UG, Gdańsk 1996

 

  1. Loebl W., „O potrzebie wprowadzania  przedmiotu nauczania: komunikacja alternatywna i wspomagająca do programów kształcenia pedagogów specjalnych.” (W:) Luczyński E. (red.), „Kształcenie logopedyczne. Cele i formy”, Wyd. UG. Gdańsk 2000

 

  1. Loebl W., „Kategorie użytkowników wspomagającej i alternatywnej komunikacji”, „Szkoła Specjalna” nr 5, s. 247-255, Warszawa 2002

 

  1. Loska M., „Niewerbalne metody porozumiewania się”, (w:) Mazanek E. (red.) „Dziecko niepełnosprawne ruchowo. Wychowanie i nauczanie”, WSiP, Warszawa 1998

  2. Markiewicz K., „Możliwości komunikacyjne dzieci autystycznych”, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2004

 

  1. Miera – Ząbecka A., „Rezultaty modyfikacji osobistej pomocy do porozumiewania się w komunikacji niemówiącego chłopca w wieku wczesnoszkolnym – studium przypadku.” (w) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP, Kraków 2012

 

  1. Mierzejewska H., Przybysz-Piwkowa M. (red.) „Mózgowe porażenie dziecięce. Problemy mowy”, Materiały z konferencji zorganizowanej przez Pomagisterskie Studium Logopedyczne UW, Wyd. DIG, Warszawa 1997

 

  1. Mierzejewska H., Przybysz-Piwkowa M. (red.), „Rozwój poznawczy i rozwój językowy dzieci z trudnościami w komunikacji werbalnej. Diagnozowanie i postępowanie usprawniające”, Materiały z konferencji zorganizowanej przez Pomagisterskie Studium Logopedyczne UW, Wyd. DIG, Warszawa 1997

 

  1. Mieszkowicz M., „Metody komunikacji pozawerbalnej”, (W:) „Tu Jesteśmy” 1997, nr 9

 

  1. Minczakiewicz E., „Mowa dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym a możliwości jej kształtowania”, (W): „Człowiek niepełnosprawny w społeczeństwie” , PZWL, Warszawa 1986

 

  1. Napiórkowska M.A., „Czy to możliwe? Ułatwiona komunikacja jedną z metod porozumiewania się z dzieckiem autystycznym z zaburzeniami mowy”, „Szkoła Specjalna”, nr 3. Warszawa 1999

 

  1. Orkan-Łęcka M., „Wczesne wspomaganie rozwoju komunikacji u dzieci niewidomych i słabowidzących ze złożoną niepełnosprawnością – model programu edukacyjnego”, Rewalidacja 2(6)/99

 

  1. Pilch A., Przebinda E., Kaniecka K. (red.) , „Gestem, obrazem, słowem”, Kraków 2005

 

  1. „Porozumiewanie się”, Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym, Warszawa 1995

 

  1. Piszczek M., (red.), „Metody komunikacji alternatywnej w pracy z osobami niepełnosprawnymi”, CMPPP MEN, Warszawa 1997

  2. Przybysz-Piwkowa M., (red.), „Metody wspomagające rozwój mowy w różnych opóźnieniach”, Wydawnictwo DIG, Warszawa 2002

 

  1. Rowland Ch., Scweigert P., „System symboli jednoznacznych”, Wyd. Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym, Warszawa 1995

 

  1. Rzeźnicka J., „Wczesne kształtowanie umiejętności komunikacyjnych w procesie wspomagania rozwoju dziecka”, (w:) Loebl W.,
    (red.), „Dylematy pedagogiczne w rewalidacji osób ze specjalnymi potrzebami
    edukacyjnymi” Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1996

 

  1. Rzeźnicka-Krupa „Manualne i graficzne systemy wspomagającej komunikacji i możliwości  ich stosowania przez osoby niepełnosprawne intelektualnie”, „Szkoła Specjalna” nr 2, s. 80-86, Warszawa 2002

 

  1. Smyczek A., „Wspomaganie rozwoju komunikacji i języka dzieci niepełnosprawnych dzieci od 1-go do 6-go roku życia” (w:) Król M., Taczała J., Kryszczyńska J. (red.) „Co? Jak? Kiedy? I dlaczego? Możliwości diagnostyki i terapii dzieci z wczesnym uszkodzeniem mózgu w wieku od 1 do 6-go roku życia i wsparcia ich rodzin”, Materiały konferencyjne, Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym „Krok za krokiem”, Zamość 2006

 

  1. Smyczek A., „Gesty”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa 2001

 

  1. Smyczek A., Szwiec J., „Poszukiwanie sposobów porozumiewania się” (w:) Orkisz M., Piszczek M., Smyczek A., Szwiec J., „Edukacja osób z głębokim upośledzeniem umysłowym. Przewodnik dla nauczycieli”, CM PPP MEN, Warszawa 2000

 

  1. Smyczek A., Szwiec J., „Metodyka nauczania alternatywnych i wspomagających sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami” (w:) Piszczek M. (red.) „Przewodnik dla nauczycieli uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu znacznym i umiarkowanym” Część I, CMPPP, Warszawa 2001

 

  1. Smyczek A., „Stosowanie metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej (AAC) w klasach przysposobienia do pracy” (w:) Piszczek M. (red.) „Aktywizacja zawodowa uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu znacznym i umiarkowanym”, CMPPP, Warszawa 2003

 

  1. Smyczek A., „Technika planu dnia a różne cele edukacyjno- terapeutyczne w grupie przedszkolnej dla dzieci z poważnymi zaburzeniami w porozumiewaniu się” (w) Wolska D., Mikruta A., (red.) „Annales Uniwersitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Paedagogica II” Wydawnictwo Naukowe UP. Kraków 2012

 

  1. Szczawiński P., „Wykorzystanie komputera w edukacji i terapii dzieci z wieloraką niepełnosprawnością”, (w:) Pilecki J., Olszewski S., (red.) „Wspomaganie rozwoju osób niepełnosprawnych”, Kraków 1999

 

  1. Von Tetzchner S., Martinsen H., „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Warszawa 2002

 

 

  1. Waclaw W., Aldenrud U., Ilstedt S.; „Dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera" Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 2000

 

  1. Warrick A., „Porozumiewanie się bez słów”, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Warszawa 1999

 

  1. Zaorska M. (red), „Komunikacja Alternatywna osób głuchoniewidomych”, Wydawnictwo Edukacyjne Akapit, Toruń 2008

 

  1. Ziątek K., Jaszczuk J., „Dziecko niepełnosprawne ruchowo na drodze do niezależności”, Stowarzyszenie Spokojne Jutro, Warszawa 2004

 

 

 

 

Książki fabularne:

Axelsson Majgull, „Kwietniowa czarownica”, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2002

Bauby Jean- Dominique, „Skafander i motyl”, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 1997

Vigand Philippe, Vigand Stepohane, „Cholerna cisza”, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1999

 

 

Filmy:

Dokumentalny „Jak motyl”, 2004,; scenariusz i reżyseria: Ewa Pięta, muzyka: Michał Lorenc. 28 minut

Fabularny „Motyl i skafander”, 2007, reżyseria Julian Schnabel, scenariusz: Ronald Harwood, zdjęcia: Janusz Kamiński 112 minut

 

 

Kontakt

Stowarzyszenie Mówić bez Słów
ul. Białobrzeska 44

02-325 Warszawa
KRS 0000066916

tel.: +48 501 621 607

e-mail: info@aac.org.plAdres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Numer konta bankowego:

Alior Bank 03 2490 0005 0000 4520 9471 1735

Polecamy

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych w naszych serwisach, dostosowania ich do indywidualnych potrzeb każdego użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej.Dalsze korzystanie z naszych serwisów internetowych, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności. polityka prywatności.

Akceptujesz pliki cookie?

EU Cookie Directive Module Information